March 19, 2014

Even familiair doen

Binnen een paar weken wordt het parlement al ontbonden.
"Best nog even de belangrijke zaken op orde brengen", zou je zo denken!
En inderdaad, de meerderheid heeft de juiste prioriteiten en neemt nu al een paar weken nobel de tijd om constant terug te komen op hetzelfde, ongelooflijk dringende probleem:
Welke familienaam geven we ons kind?
Een steekproef onder de 3 mensen rond mij op de trein duidt nochtans op een interesse grenzend aan apathie. Dat is toch dezelfde steekproefgrootte die de gemiddelde nieuwsdienst hanteert wanneer het journaal anders niet lang genoeg duurt en De Mening Des Volks vereist is.

Gelijkheid!

Maar ter zake: het gaat hier schijnbaar over gelijkheid. Er is een discriminatie tussen moeders en vaders, want de ene kan zijn naam geven aan het kind en de andere niet. OK, daar kan ik nog achter staan. Laten we dan het Spaanse systeem nemen: gewoon de combinatie vadernaam-moedernaam. Wordt ginder al lang en zonder problemen gebruikt.

Goed, opgelost, einde blog post!

Nee. Niet opgelost. Verder doen met de blog post.
We wonen immers in België en hier doen we niet aan simpele, to-the-point oplossingen. Als we eens iets gaan toelaten, dan gaan we het natuurlijk op een compleet overgereglementeerde wijze doen: de familienamen zouden op enorm veel manieren gecombineerd mogen worden.

Je kleinkinderen gaan zomaar eventjes 10 verschillende namen kunnen hebben. Niet tegelijk, gelukkig, maar je zal wel de keuze hebben. Of beter gezegd, je kinderen gaan de keuze hebben of ze jouw naam nog wel willen doorgeven.
"Nee pa, jou heb ik eigenlijk niet graag, de jouwe vliegt eruit bij de kleine!"
Maakt voor lekker leuke familiefeestjes. Beter wel alle namen doorgeven van de welgestelde grootouders dan, toch als je nog kans wilt maken op die erfenis.

Wordt misschien nog wel leuk bij de adel. Examen in het eerste leerjaar: schrijf je naam volledig en zonder spelfouten. Je hebt 30 minuten.
En niet spieken hé!

Ben ik jouw grootvader niet?

Sta mij toe om even een diepere analyse te maken. Ik weet niet of u vaak stilstaat, maar ik wel. Kom dus even, samen met mij, stilstaan bij het feit dat het ding een familienaam heet. Die een duidelijke familieband aangeeft en waarmee je je familie ook duidelijk kan traceren.
OK, die Janssensen en Peetersen verstoren dat feestje een beetje, maar het principe is duidelijk.

Maar nu zou een koppel zelf kunnen kiezen welke familienaam hun kind krijgt en welke van hun eigen respectievelijke namen ze laten uitsterven of nog een generatie laten doorgaan, uit de goedheid van hun ego. Bovendien mogen we ze ook naar hartelust combineren. Nou, lekker leuk. Binnen 3 generaties kan niemand nog afleiden wie zijn grootouders waren en wordt de familienaam een nutteloos goedje.

Maakt niet uit, de overheid heeft tegen dan toch databanken over elk aspect van je leven, dus kies maar een naampje uit, de computer houdt wel bij hoe het allemaal ineen zit.

Vrije naamkeuze

De enigen die dan nog kunnen achterhalen of ze familie zijn, zijn de broers en zussen die dezelfde ouders hebben. Gelukkig, want die zouden zich wel eens makkelijk kunnen vergissen.
Maar als die namen voor de rest dan toch nutteloos worden, waarom kiezen we dan niet gewoon een nieuwe naam in elke generatie? Of, kwestie van niemand te discrimineren en iedereen dezelfde kans te geven op een klotenaam: loting!
Bij elke generatie mag de eerstgeborene met zijn onschuldig babyhandje een naam uit een trommel trekken en dat wordt het dan. Jammer voor degene die Turtelboom trekt.

On the plus side, dan is het misschien eindelijk gedaan met die politieke families. Als je de naam niet meer kan linken aan de politieke vader, zijn we misschien meteen verlost van de De Croos, Van Den Bossches en andere Tobbacks.

A modest proposal

Goed, dan toch maar even constructief wezen.
In principe is het de bedoeling om de discriminatie tussen de ouders weg te werken. Ze moeten dus de mogelijkheid hebben om allebei hun eigen naam te kunnen geven aan het kind, in volledige gelijkheid. Duidelijke verwijzingen naar de uitgebreidere familie zijn van ondergeschikt belang.
Waarom dan niet op de Ijslandse manier? De zoon van Jan en Mieke heet daar Janszoon en zijn zus is Jansdochter. Trouwens ook ooit nog populair geweest in onze contreien, alle Janssensen en Peetersen nog aan toe.

Natuurlijk, discriminatie indachtig, kan het Miekeszoon/dochter worden, of een combinatie van beide ouders. Alleen ben ik er nog niet uit hoe we dat dan het best oplossen.

Annemie Jan-Miekeszoon? Of JanenMiekeszoon?
Misschien te moeilijk qua uitspraak.
Gewoon Annemie Jan-Mieke misschien?
Kort en bekt nog wel. Na 2 generaties bovendien ook compleet ontraceerbaar. Maar ik voel de mensen met een dubbele voornaam nu al klagen.
Annemie Miekes&Janszoon?
Wat ampersanden zouden niet misstaan, zo kan je de familienaam altijd herkennen. Meteen ook het probleem met dubbelnamen opgelost, want Jean-Claude Jeanne-Claude zou het anders wel vlug op zijn heupen krijgen.

Gelijkheid?

Klinkt dit hele gedoe wat absurd? Je zou niet de enige zijn die dat denkt.
Zelfs de partijen die akkoord zijn gegaan met het huidige voorstel hebben dat ondertussen door. Zie vandaag minister Turtelboom en vorige week nog de CdH. Ongetwijfeld komt er donderdag een compromis à la Belge uit de bus. Ik vermoed iets in het genre van een complete stilstand en het behoud van status quo.

Maar wat dan met die discriminatie? Er moet toch totale gelijkheid geforceerd worden tussen de ouders? Bwa... Zoals een vriendin van mij pleegt te zeggen:
Een vrouw weet altijd zeker dat ze de echte moeder is van het kind.
Het enige dat de vader zeker weet, is dat het kind zijn naam draagt.

No comments

Post a Comment

Labels

Recent Tweets